รายละเอียด:
พระสังกัจจายน์ มีขนาด กว้าง 7 ซม. x ยาว 8 ซม. x สูง 10 ซม. บรรจุในตู้กระจกกรอบสีทอง ขนาด กว้าง 12 ซม. ยาว 15 ซม. สูง 15.5 ซม. พร้อมคาดโบว์สีทองสวยหรู
ทำจากโลหะผสมแร่ดีบุก สีเงินอมเทาแบบคลาสสิค เก็บรักษาได้ยาวนาน ไม่ดำคล้ำและไม่หมองง่าย สลักลายได้อย่างละเอียด ประณีต (ร่องที่เป็นลวดลายจะมีสีเข้มเกือบดำ ส่วนพื้นผิวที่เรียบจะมันวาว) ประดับคริสตัล ส่องแสงประกายแวววับ
ถุงทรัพย์ด้านหลังและบริเวณหน้าท้องสามารถเปิดออกได้ทั้ง 2 ด้าน สามารถใช้เป็นตลับใส่ของจุกจิก เพราะภายในเคลือบด้วยเปลือกหอยมุกสังเคราะห์ สีขาว มันวาว สวยงามมาก (click ดูภาพเล็กประกอบ)
*** ลดราคาพิเศษเหลือ 1,650 บาท เท่านั้น เพื่อล้างสต็อกสินค้าเพราะผู้ผลิตจะเลิกทำการผลิตแล้วค่ะ เหลือเพียง 1 ชิ้นเท่านั้น ***
*****************
ตำนานพระยิ้ม
พระสังกัจจายน์ หรือพระยิ้ม หรือเรียกกันทั่วไปว่าพระถุงย่าม…ที่รู้จักกันของชาวจีนว่าคือ พระหมี เล่อ โฝว นั้นเป็นนามเรียกขานเดียวกับพระศรีอริยเมตไตรย แต่แท้จริงแล้วพระยิ้มอาจไม่ใช่พระศรีอริยเมตไตรยก็ได้ มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระประหลาด…ที่มีรูปร่างอ้วนเตี้ย พุงยุ้ย มักใช้ไม้เท้าที่ทำจากไม้ไผ่เกี่ยวถุงผ้าแล้วแบกไว้บนบ่า มักปรากฏกายไปบิณฑบาตในตลาดที่มีผู้คนพลุกพล่านด้วยใบหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลา พูดจาผิดจากคนทั่วไป ค่ำที่ไหนนอนที่นั่น ที่ไหนๆ ก็นอนได้หมด มักจะบอกเล่าและทำนายเรื่องในอนาคตที่จะเป็นอันตรายต่อผู้คน ราวกับเป็นผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน ความจริงแล้วสิ่งที่ติดตัวของท่านก็มีเพียงถุงย่ามใบเดียว ท่านมักจะนำของบิณฑบาตมาได้เทรวมลงไป
ในถุงย่าม ผู้คนเข้ามามุงดู ท่านจะพูดกับคนเหล่านั้นด้วยคำพูดที่เปรียบเทียบให้คนรู้เห็นธรรมอันแท้จริง บางคนบอกว่าท่านเป็นเทพเจ้า บางคนก็ว่าท่านเป็นบ้า… พระหมีเล่อ หรือพระศรีอริยเมตไตรย เป็นเสียงเรียกขานตามภาษาสันสกฤต Maitreya ความหมายก็คือผู้มีความเมตตา เป็นนามของพระโพธิสัตว์หมีเล่อของศาสนาพุทธมหายาน กล่าวกันว่าท่านเป็นบุตรตระกูลพราหมณ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งหมู่บ้านเจี่ยพอหลีชุน แห่งหนานเทียนจู๋ ของอินเดียโบราณ
พระศรีอริยเมตไตรยได้ตรัสรู้ก่อนพระศรีศากยมุนี จากนั้นก็ประทับอยู่ในสวรรค์ชั้นดุสิต ในแดนสุขาวดีพุทธเกษตรทางทิศตะวันตก…พระองค์ทรงดูแลความสุขของมวลมนุษยชาติสืบต่อจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กล่าวกันว่าในยุคของพระองค์จะมีแต่สิ่งดีๆ ความสวยงาม และความสุข
ที่มา : http://download.clib.psu.ac.th/datawebclib/exhonline/sartchin/page7.html