รายละเอียด:
ทำจากโลหะผสม ตัวเรือนชุบด้วยทอง ประดับด้วยคริสตัลขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 มม. ส่องแสงประกายแวววับ
ด้านหน้าแกะสลักได้อย่างประณีตงดงาม อ่อนช้อยด้วยลายเส้นแบบไทยๆ ด้านหลังตัวเรือนมีห่วง(เก็บปลายเข็ม) สำหรับใช้กลัดเสื้อผ้า
สามารถ ใช้เป็นเครื่องประดับ เป็นของที่ระลึก ของสะสม ของพรีเมี่ยม สำหรับให้เป็นของขวัญวันเกิด ของชำร่วย เพราะมีความงดงามเป็นเอกลักษณ์แบบไทยๆ
จัดแต่งในกล่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีดำ ฝากล่องเป็นกระจก ภายในบุด้วยกำมะหยี่สีแดง (กล่องขนาด กว้าง 6 ซม. X ยาว 6 ซม. X สูง 2.7 ซม.)
วิธีการเก็บรักษา
เพื่อ ให้ตัวเรือนสีทองอยู่คงนาน ควรหลีกเลี่ยงน้ำหอม สเปรย์ เครื่องสำอางที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนผสม และเหงื่อไคล หากหลีกเลี่ยงไม่ได้หลังจากเลิกใช้งานแล้ว ควรรีบชำระล้างด้วยน้ำเปล่าและเช็ดให้แห้งก่อนเก็บลงในกล่อง หรือถุงซิป จะช่วยยืดอายุการใช้งานได้นานถึง 2 ปี
วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม
วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นเอกชนิด "ราชวรวิหาร" ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงสถาปนาขึ้น โดยวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ.๒๔๔๒ วัดเบญจมบพิตรฯ ตั้งอยู่ริมถนนนครปฐม ติดริมคลองเปรมประชากร เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นวัดโบราณไม่ปรากฏว่าสร้างขึ้นในสมัยใด เดิมเป็นวัดเก่าเล็กๆของราษฎรวัดหนึ่ง ชื่อว่า "วัด
แหลม" เพราะอยู่ปลายแหลมที่สวนต่อกับทุ่งนา และชื่อว่า " วัดไกรทอง " เพราะเห็นจะมีต้นไทรปรากฏอยู่ในวัด
ต่อมาเมื่อ พ.ศ.๒๓๗๐ พระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ พระราชโอรสใน พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้ทรงตั้งกองทัพขับกบฎเจ้าอนุวงศ์ที่วัดนี้ หลังจากเสร็จจากการปราบกบฎเจ้าอนุวงศ์แล้ว ได้มีพระศรัทธาปฏิสังขรณ์วัดนี้ขึ้น โดยร่วมกับพระน้องยาเธอ และพระเจ้าน้องยาเธอร่วมเจ้าจอมมารดาเดียวกันอีก ๔ พระองค์ คือ กรมพระพิทักษ์เทเวศร์ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ พระองค์เจ้าหญิงอินทนิล และพระองค์เจ้าหญิงวงศ์ ในการปฏิสังขรณ์นี้ไม่ปรากฏว่าได้สร้างเสนาสนะเพิ่มเติม เพียงแต่บูรณะซ่อมแซมเสนาสนะเดิมแล้วได้ทรงสร้างพระเจดีย์ไว้เป็นอนุสรณ์ ๕ องค์เรียงรายด้านหน้าวัดลุถึงสมัยรัชกาลที่ ๔ ได้พระราชทานนามวัดใหม่ว่า " วัดเบญจบพิตร " ซึ่งหมายถึงวัดของเจ้านาย ๕ พระองค์ จนถึงปี พ.ศ.๒๔๔๒ ในการที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ได้ทรงสร้าง "พระราชวังดุสิต" นั้น วัดได้ถูกยุบไป ๒ วัด คือ วัดดุสิตและวัดร้าง พระองค์ทรงมีพระราชประสงค์สร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นการทดแทนผาติกรรมวัด ที่ถูกยุบไปดังกล่าว และเพื่อเป็นการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆขึ้นไปอีกด้วย พระองค์จึงได้ทรงเลือกเอาพระอารามวัดเบญจบพิตร ในการที่จะปรับปรุงขยายให้เป็นวัดที่ใหญ่โตยิ่งขึ้น